zaterdag 3 december 2016

Eton Crop

Yes Please Bob (Yes Please, Bob – 1987)

Eind jaren tachtig bezocht ik wekelijks de bibliotheek in Den Bosch. Niet vanwege de boeken (behalve natuurlijk de stripboeken van de familie Doorzon…) maar meer vanwege de lp’s en later cd’s die ze daar hadden. Hoeveel platen en cd’s ik daar gehuurd heb weet ik niet meer, maar dat waren er behoorlijk veel. Vandaar dat ik tot op heden nog steeds een leuke hoeveelheid cassettes in huis heb.

De bak “nieuw binnen” was veruit de meest populaire van mij, aangezien daar de platen met de minste krassen en tikken te vinden waren.
In deze bak vond ik de nieuwste lp van de Nederlandse punk(pop)band Eton Crop.

Eton Crop was geen standaard punkbandje. Ze was duidelijk geïnspireerd door Britse bands als The Fall en The Undertones maar experimenteerde ook met dance. Uiteindelijk zou Eton Crop evolueren tot een veel gevraagde dance-act, van de punkpop uit de jaren tachtig zou niets meer overblijven.
Al in begin jaren tachtig was Eton Crop in Engeland populairder dan in eigen land, in 1983 namen ze de eerste John Peel sessie op, er zouden er nog vier volgen waarvan de laatste in 1988.


Een van de meest opmerkelijke dingen aan Eton Crop is de afwezigheid van een drummer. Tot 1986 hadden ze wel een drummer, maar toen die de band verliet werd zijn plek ingenomen door een drumcomputer. Het eerste album zonder drummer is het in 1987 uitgebrachte “Yes Please, Bob”, wat ook mijn eerste kennismaking was met Eton Crop.
Hierna experimenteerde Eton Crop steeds meer met house en aanverwante dance-stijlen. In 1991 wordt de single Noisy Town uitgebracht die ergens in de tipparade blijft hangen. Dit nummer is te vinden op het album “Get Real” uit 1992.
Naast Eton Crop wordt ook E.C. Groove Society opgericht, een nog meer op dance gerichte act waarmee ze samen met o.a. Quazar (Nederlandse dance-act) het clubcircuit rondtrekken.

Wat mij betreft zijn “Yes Please, Bob” en “Get Real” de twee meest interessante Eton Crop platen. Gelukkig zijn ze op Spotify te vinden als je ze wilt beluisteren,. Op vinyl  en/of cd zijn ze nauwelijks meer te vinden. Mijn exemplaar van  “Yes Please, Bob”  vond ik overigens in een eurobak bij een obscuur platenzaakje in Antwerpen…

Geen opmerkingen:

Een reactie posten