zaterdag 5 maart 2016

Cécile McLorin Salvant

Le front Cache Sur Tes Genoux (WomanChild – 2013)   

Cécile McLorin Salvant is een nog vrij jonge (geb. 1989) Amerikaanse zangeres die op 21 jarige leeftijd de eerste prijs in de Thelonious Monk
International Jazz Competition wist te bemachtigen. Hiermee wist ze meteen een plekje te bemachten in de reeks van legendarische jazz zangeressen.
Haar tweede album "WomanChild" verscheen in 2013.
In 2014 werd ze dankzij dit album genomineerd voor een Grammy Award in de categorie ‘Best Jazz Vocal Album’. Een Grammy won ze niet, maar ze wel vier andere prijzen in de DownBeat Critics Poll: Jazz Album of the Year, Female Vocalist, Rising Star–Jazz Artist en Rising Star–Female Vocalist.

De eerste keer dat ik dit tweede album van Salvant hoorde was een paar maanden geleden toen ik op vakantie was. Als ik op vakantie ben zorg ik dat ik altijd voldoende afwisselende muziek bij me heb. Ik wist niet wat ik moest verwachten, ik had nog nooit iets van deze zangeres beluisterd. De muziek deed me meteen denken aan de echte grote jazz-zangeressen zoals Billie Holiday, Sarah Vaughan en Ella Fitzgerald, het klonk allemaal heel authentiek maar de opnamekwaliteit paste niet bij Holiday, Vaughan en Fitzgerald.
Naarmate ik dit album meer ging luisteren ging ik de wat minder bekende Amerikaanse jazzsongs die op dit album staan steeds meer waarderen.
Niet in de laatste plaat door de intense en verrassend mooie stem van Salvant.


Een van de opvallendste nummers van dit album is het Franstalige Le front Cache Sur Tes Genoux. De farnse taal leerde ze in 2007 toen Salvant verhuisde naar Aix-en-Provence om daar naast haar rechtenstudie  een studie klassieke en baroque zang aan het Darius Milhaud Conservatory te gaan volgen. Ze kreeg daar les van Jean-François Bonnel die haar leerde improviseren en waarbij ze instrumentale en vocale jazz en blues vanaf 1910 studeerde.

Dit  mooie Franstalige nummer is nu hier te horen. Het complete album vind je bij Spotify.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten