zaterdag 26 maart 2016

Bettye Lavette

It Don’t Come Easy (Interpretation: The Great British Rock Songbook – 2010)

Tien tegen een dat als ik je vraag vijf blueszangeressen te noemen die al een carrière van ruim 50 jaar achter de rug hebben, dat Bettye LaVette niet genoemd. Hoewel, tegenwoordig misschien wel. Haar populariteit is sinds haar alom geprezen album “I’ve Got My Own Hell To Raise” uit 2005 nog steeds aan het stijgen.
Maar de periode daarvoor was LaVette dus ook al actief, en niet zo’n beetje ook.
Toch is deze periode een stuk minder minder bekend.

In 1962 begon ze, op zestienjarige leeftijd, country & western en R&B te zingen. Samen met een lokale producer (Johnnie Mae Matthews) nam ze de single My Man—He's a Lovin' Man op, wat een redelijke hit werd nadat Atlantic Records hiervan de distributierechten gekocht had. Tijdens de promotietour  van deze single kwam ze in aanraking met de toen populaire zanger Ben E. King en nieuwkomer Otis Redding.
In de jaren daarna, die vooral in het teken stonden van armetierige hotels en lange treinreizen naar optredens in smoezelige theaters voor pooiers, hoeren en drugdealers, nam ze nog een handvol singels, en ook een album op. Dit album werd echter nooit uitgebracht.
Haar debuutalbum “Tell me a Lie” kwam pas uit in 1982.  Dit album werd uitgebracht door Motown.  De eerste single van dit album, Right In The Middle (Of Falling In Love) was een redelijk grote R&B hit.
Daarna brak een periode aan dat ze vooral op Broadway Musicals ging zingen en besteedde ze nog maar weinig aandacht aan het opnemen van platen.

Per toeval liet ze aan Gilles Petrard, een Franse soul verzamelaar haar oude mono-opnames horen. Deze was daar zo van gecharmeerd dat hij op zoek ging naar de mastertapes bij Atlantic. Deze opnames vond hij pas jaren later, in 1999, terug. Atlantic wist niet dat deze nog bestonden, ze zouden enkele jaren terug verloren zijn gegaan bij een brand. Petrard sloot een deal met Atlantic en bracht deze op zijn eigen label uit.
Op hetzelfde moment werd door het Nederlandse Munich label een live-album van haar uitgebracht. Beide albums zorgden voor een hernieuwde interesse in LaVette. In 2003 werd er een nieuw album (A Woman Like Me) opgenomen en uitgebracht. Met dit album won ze de ‘W.C. Handy Award’ voor het beste ‘Comeback Blues Album of the Year’.


Maar daar bleef het niet bij. Sindsdien heeft LaVette al weer een aantal schitterende blues albums uitgebracht en heeft ze met haar Etta James-achtige stem diverse prijzen in de wacht weten te slepen. Ook  werkt ze graag samen met andere artiesten. Zo heeft zo o.a. op het album “I’ve Got My Own Hell to Raise” samengewerkt met Aimee Mann, Sinéad O'Connor, Lucinda Williams, Joan Armatrading, en Dolly Parton. Op haar album “The Scene of the Crime “uit 2007 werd ze samen met alt-rockaband Drive-By Truckers  waarvoor ze  genomineerd werd voor een Grammy Award in de categorie ‘Best Contemporary Blues Album‘.
Haar meest opmerkelijk album  is echter het in 2010 uitgebrachte “Interpretation: The Great British Rock Songbook”. Hierop staan louter covers van bekende Britse  artiesten. Zelfs van Pink Floyd staat er een nummer op (Wish You Were Here).

Hier is het nummer It Don’t Come Easy te horen, oorspronkelijk van Ringo Starr.
Het complete album is bij Spotify te beluisteren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten