zondag 28 februari 2016

Linda Perhacs

The Soul of All Natural Things (The Soul of All Natural Things - 2014)

Dat artiesten van 70 en ouder het muziek maken nog niet verleerd zijn bewees de Amerikaanse singer/songwriter Linda Perhacs in 2014 met de
release van haar tweede (!) album in 44 jaar.
Dit verhaal over Linda Perhacs begint eind jaren zestig, toen de 27-jarige mondhygiëniste tijdens haar werk aan patient Leonard Rosenman vertelde dat ze naast haar werk ook graag muziek maakte. Roseman, die een bekende componist was van filmmuziek
(Rebel Without a Cause, Beneath the Planet of the Apes, Star Trek IV: The Voyage Home) bood aan om een keer auditie te komen doen.
 Roseman was behoorlijk onder de indruk van haar en zorgde ervoor dat er al snel opnames gemaakt werden voor het debuutalbum van Perhacs. Echt bekend wordt dit album niet, het wordt in een relatief kleine oplage uitgebracht, maar deze vergeten klassieker wordt toch beschouwd als een psychedelisch folk meesterwerk. Echter, vanwege de slechte opnamekwaliteit is Perhacs er zelf niet tevreden over en focust zich weer helemaal op haar baan als mondhygiëniste.

Ruim dertig jaar later komt het album weer in beeld. Tijdens de opmars van de ‘New Weird America movement’ waar muzikant Devendra Banhart een sleutelrol in speelt blijkt het album een grote inspiratiebron te zijn voor veel folkzangeressen. Banhart probeert Perhacs over te halen om weer muziek te maken, maar de nog steeds als mondhygiëniste werkzame Perhacs voelt hier helemaal niets voor. Banhart blijft proberen om haar over te halen wat uiteindelijk resulteerd in het allereerste liveoptreden van Linda Perhacs. Maar daar blijft het niet bij. Perhacs heeft de deur van haar praktijk inmiddels dichtgetrokken en tekent een platencontract bij de platenmaatschappij van Sufjan Stevens voor de opnames van een nieuw album.


Vierenveertig jaar na haar vergeten debuutalbum ligt “The Soul Of All Natural Things” in de winkels. Op dit album laat Perhacs zich vergezellen van enkele jonge muzikanten (o.a. Julia Holter) die het album ‘versieren’ met elektronische geluiden. Hierdoor klinken de psychedelische folksongs verrassend modern en is het een uitermate intrigerend folkalbum geworden wat zich (net zoals het debuutlabum) makkelijk kan meten met de  eerste albums van Joni Mitchell en die mij qua stijl ook enigszins aan de muziek van Ane brun doet denken.

Het debuutalbum is gelukkig een aantal keren opnieuw uitgebracht, op CD en dubbel-LP in 2005 en opnieuw in 2008. Hierdoor hoeft er gelukkig geen $200-$400 neergeteld te worden voor een exemplaar uit 1970.
Maar ook via Spotify zijn beide albums te beluisteren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten