zaterdag 31 december 2016

Plasmatics

Squirm (New Hope for the Wretched – 1980)

Aan het einde van de jaren zeventig was het binnen de punk-scene in New York de gewoonte om het publiek zoveel mogelijk te shockeren. Absoluut heer en meester hierin waren de Plasmatics. In de gehele popgeschiedenis is er niet één andere band geweest die zo’n extreme, controversiële en obscene shows wist te geven als The Plasmatics.

De Plasmatics werden opgericht in 1977 door zangeres Wendy O. Williams en manager Rod Swenson, een artiest gespecialiseerd in neo-dadaistische kunst.

dinsdag 27 december 2016

Imany

The Shape of a Broken Heart (The Shape of a Broken Heart – 2011)

Op de TV zender Djazz TV zijn regelmatig mooie en interessante live optredens te zien. Djazz TV zend niet alleen pure jazz uit, maar ook allerlei aanverwanten. Een beetje in dezelfde stijl als de programmering van North Sea Jazz.

Een paar maanden geleden zonden ze meerdere malen een optreden uit van een Frans/Afrikaanse zangeres met een opvallend lage stem.

donderdag 22 december 2016

Au Pairs

It’s Obvous (Playing with a Different Sex – 1981)

In de jaren tachtig hield ik met name van hardrock. Ooit begon dat met Kiss en Deep Purple, niet veel later kwamen daar bands als Iron Maiden, Saxon en nog vele anderen bij. Als je als “echte” hardrocker daarnaast ook nog van andere soorten muziek hield, hoorde je er eigenlijk niet helemaal bij. Nou ja, dan hoorde ik er maar niet bij. Ik was dus een van diegene die naast hardrock ook nog van andere muzieksoorten hield.
Zo was ik altijd (en nog steeds) zeer geïnteresseerd in wat onbekende, obscure bandjes. Vaak kwamen die uit de  punk en/of new-wave hoek.

zondag 18 december 2016

Georgia Satellites

Keep Your Hands to Yourself (Georgia Satellites - 1986)

Degene die al wat langer deze blog lezen weten dat ik graag naar Southern Rock luister. Deze typisch Amerikaanse muziekstijl komt eigenlijk alleen voor in het zuid-oosten van de Verenigde Staten, globaal van Oklahoma t/m North & South Carolina. Natuurlijk zijn er tal van bands buiten dit gebied die ook Southern Rock spelen, maar de roots van deze muziekstijl liggen toch echt wel in dit gebied.

Een van de staten die daar precies in ligt is Georgia.

dinsdag 13 december 2016

35007


Tsunami (Liquid - 2002)

35007 ("Loose") was een Eindhovense band die opgericht was door Drummer Jacco van Rooy en bassist Michel Boekhoudt van The Alabama Kids aan het einde van de jaren tachtig. De band speelde aanvankelijk psychedelische progressive rock/space-rock maar werd later omschreven als (instrumentale) stoner-rock.
Het debuutalbum “Especially For You" verscheen in 1994.

zaterdag 10 december 2016

C P R

Little Blind Fish (C P R - 1998)

Wanneer je het over David Crosby hebt, denk je natuurlijk meteen aan Crosby, Stills, Nash & Young, The Byrds en de soloalbums van deze beroemde muzikant. Minder snel denk je aan C P R, de band die van 1998 t/m 2004 bestond en waar Crosby de zanger van was.
De band werd opgericht door sessie gitarist Jeff Pevar die samen met Marc Cohn in 1992 een aantal voorprogramma’s verzorgde bij concerten van Crosby, Stills and Nash.

zaterdag 3 december 2016

Eton Crop

Yes Please Bob (Yes Please, Bob – 1987)

Eind jaren tachtig bezocht ik wekelijks de bibliotheek in Den Bosch. Niet vanwege de boeken (behalve natuurlijk de stripboeken van de familie Doorzon…) maar meer vanwege de lp’s en later cd’s die ze daar hadden. Hoeveel platen en cd’s ik daar gehuurd heb weet ik niet meer, maar dat waren er behoorlijk veel. Vandaar dat ik tot op heden nog steeds een leuke hoeveelheid cassettes in huis heb.

zaterdag 26 november 2016

The James Gang

Take A Look Around (Yer' Album – 1969)

Gitarist Joe Walsh staat bekend als een van de muzikanten die een grote rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van het legendarische Hotel California van de Eagles. Maar voordat Walsh in 1976 bij de Eagles begon, had hij al een uitgebreid en indrukwekkend cv opgebouwd.

Naast een succesvolle solocarrière was The James Gang een van de bands waar hij jarenlang de rol van leadgitarist op zich had genomen.

zondag 20 november 2016

Robin Nolan

(Gypsy Blue – 2013)

Een paar maanden gelden zag ik bij een aflevering van VPRO’s Vrije Geluiden een mooi optreden van Kim Hoorweg samen met een voor mij onbekende gitarist. Dit bleek de Robin Nolan te zijn.
Nolan is een Britse gitarist die zich de gypsy stijl van Django Reinhardt geheel eigen heeft gemaakt, en hieraan een eigen stijl aan toevoegt.
Van zijn vader leerde hij op jonge leeftijd gitaar spelen.

zaterdag 12 november 2016

The Knack

Baby Talks Dirty (...But the Little Girls Understand - 1979)

Jaren geleden (ergens in de jaren tachtig…) was ik op zoek naar een singletje van The Knack, maar de titel van het nummer wist ik niet. Tijdens een stedentripje naar Amsterdam kwam ik terecht bij Concerto waar ze een respectabele hoeveelheid tweedehands platen hadden staan. Hier vond ik een single van The Knack die ik uiteraard meteen kocht. Blij als een kind was ik dat ik ‘m had gevonden.

woensdag 2 november 2016

Michelle McAdorey

Run into me Now (Into Her Future – 2015)

De Canadese Michelle McAdorey begon haar muzikale carrière in Engeland in de vroege jaren tachtig toen ze achtergrondzangeres was bij Kirsty MacColl. In deze periode startte ze ook haar eerste band, een new-wave band onder de naam ‘Corect Spelling’. Ondanks dat de band redelijk succesvol werd deze kort na een de release van de eerste single al weer opgeheven.

McAdorey vertrok hierna terug naar Canada waar ze een nieuwe psychedelische country en

donderdag 27 oktober 2016

Arzachel

Azaroth (Arzachel – 1969)

Mijn absolute favoriete band is de Engels/Frans/Australische band Gong. Belangrijkste persoon van deze band is uiteraard Daevid Allen, maar de invloeden van zijn collegamuzikanten is minstens zo belangrijk geweest. Gong is min of meer ontstaan uit Soft Machine (zie hiervoor mijn eerdere recensie over Soft Machine), maar dit geldt alleen voor Daevid Allen. Kijkend naar de gitaristen van Gong, is Steve Hillage degene die het langst deze rol heeft vervuld.

zondag 16 oktober 2016

Soley

I’ll Drown (We Sink – 2011)

Lang geleden dat ik weer iets schreef over Scandinavische muziek. En dat terwijl er zoveel mooie muziek vandaan komt. Met name Noorwegen en IJsland zijn wat mij betreft de twee koplopers met ieder zijn eigen herkenbare geluid.
Soley bijvoorbeeld komt uit IJsland. En dat is te horen. Met haar delicate pianoklanken en sfeervolle zang waan je je midden in dit afgelegen eiland. Sóley Stefánsdóttir is een multi-instrumentaliste, zangeres en componiste.

dinsdag 11 oktober 2016

Kerretta

Warnlands (Pirohia - 2014)

Kerretta is een experimentele rock band uit Auckland, Nieuw Zeeland en is hier nog maar nauwelijks bekend. De band werd opgericht in 2005 en bestaat uit slechts drie leden, bassist William Waters, drummer Hamish Walker en gitarist David Holmes. Kerrett speelt voornamelijk instrumentale nummers en wordt vaak vergeleken met Mogwai.

De eerste release van Kerretta stamt uit december 2007, dit waren de nummers Death In The Future/Wisnierska die op 7” vinyl uitgebracht werden.

donderdag 6 oktober 2016

Beth Orton

Candles (Sugaring Season – 2012)

Namen voor muziekstijlen zijn er ten overvloede, maar een van de meest vreemde vind ik toch wel degene waar de muziek van Beth Orton mee omschreven wordt: folktronica. Echter, wanneer je de carrière van Orton vanaf het begin al gevolgd hebt is deze omschrijving wel te begrijpen.
Haar (elektronische) muzikale carrière begon omstreeks 1992 toen ze William Orbit ontmoette.

zaterdag 1 oktober 2016

Bobby McFerrin

A Piece, a Chord (Beyond Words – 2002)

Gisteren liep ik door het station en zag een jong meisje lopen met een t-shirt met daarop de tekst “Don’t worry, be Happy”. Deze tekst is wat mij betreft onlosmakelijk verbonden met Bobby McFerrin en de reden waarom ik deze zanger altijd angstvallig vermeden heb. Dit nummer bezorgt mij nog altijd hevige jeuk op de meest vreemde plaatsen.

Een aantal maanden geleden kwam daar echter verandering in.

zondag 25 september 2016

Ray LaMontagne

Drive-in Movies (Supernova – 2013)

Een week of wat geleden kwam ik Supernova van Ray LaMontagne op vinyl tegen in de uitverkoopbakken van een platenzaak. Aangezien dit de enige ontbrekende van LaMontagne was in mijn verzameling heb ik ‘m uiteraard meteen gekocht. Op zich wel vreemd dat deze nog ontbrak, het is naar mijn mening een van de mooiste platen die hij heeft uitgebracht.

Deze singer-/songwriter heeft een stem die enigszins doet denken aan o.a. Tim Buckley, maar dan wat rauwer en moderner.

dinsdag 20 september 2016

Vardis

If I Were King (100 MPH -1980)

Een jaar of 25-30 geleden, ergens aan het einde van mijn tienerjaren en iets later, was ik behoorlijk fan van allerlei heavy metal bands. Dit was in de tijd dat bands als Iron Maiden, Saxon, Raven en Metallica net een beetje bekend werden. We hebben het hier over half/eind jaren 80. Natuurlijk was elke nieuwe plaat van deze grote jongens weer mooier, harder, maar vooral ook sneller dan zijn voorganger.

zondag 18 september 2016

Joyce Elaine Yuille

Follow the Sun (Welcome to my World – 2015)

Bij de release van haar debuutalbum werd Joyce Elaine Yuille door de pers omschreven als  een vrouwelijke uitvoering van Gregory Porter. Dit wekt natuurlijk wel een verwachting op, Gregory Porter is niet de minste en heeft al een aantal fantastische albums uitgebracht.
Het debuutalbum “Welcome To My World” van Joyce Elaine Yuille werd halverwege 2015 uitgebracht en heb ik leren kennen door een recensie

zaterdag 10 september 2016

Lee Harvey Osmond

Loser Without Your Love (Beautiful Scars – 2015)

De naam Lee Harvey Osmond doet vermoeden dat we hier te maken hebben met één person, met de naam “Lee Harvey Osmond”. Echter, dit is de naam van een psychedelisch folk project uit Canada van muzikant Tom Wilson.
Het eerste album van Lee Harvey Osmond “A Quiet Evil”, werd uitgebracht in 2009. Hierop werd Wilson o.a. bijgestaan door Michael Timmins en Margot Timmins van de Cowboy Junkies, singer-songwriter Oh Susanna en Astrid Young (halfzus van Neil).

woensdag 7 september 2016

Cross Country

Cross Country (Cross Country – 1973)

De mooiste muziek leer je meestal kennen met een beetje geluk. In het geval van Cross Country geldt dit in ieder geval wel. Een tijd geleden had ik op een beurs bij een buitenlandse handelaar een stapel platen gekocht. Eenmaal thuisgekomen merkte ik dat er één plaat meer bij zat dan wat ik had uitgekozen. Waarschijnlijk was deze per ongeluk aan mijn stapel toegevoegd.
Na het wassen van deze nieuwe aanwinsten heb ik uiteraard als eerste de grote onbekende beluisterd.

zondag 4 september 2016

Betty Padgett

Sugar Daddy (Betty Padgett - 1975)

Af en toe kom je via via prachtige pareltjes tegen. Betty Padgett met haar titelloze album uit 2009 is er bijvoorbeeld zo een.
Deze uit Zuid-Florida afkomstige R&B zangeres is al tientallen jaren actief maar altijd onder de radar gebleven. Tenminste, als je het bekijkt vanuit het aantal opnames dat er in haar loopbaan gemaakt zijn. Betty Padgett heeft altijd op het podium gestaan, maar nauwelijks platen gemaakt.

zondag 29 mei 2016

Cabaret Voltaire

Yashar (2x45 – 1982)

Binnen elke muziekstijl heb je bands die “kartrekkers” zijn/waren. Cabaret Voltaire is een mooi voorbeeld van zo’n band. Al vanaf de
oprichting in 1973 van deze uit Sheffield afkomstige band waren zij pioneers van de ‘industrial music’. Wat deze stijl precies is laat zich
moeilijk omschrijven, maar vaak zijn dit bands die experimenten met industrieel lawaai, tapeloops en vroege elektronische instrumenten.

zaterdag 28 mei 2016

Sam Brown

In the Rain (43 Minutes – 1993)

Sam (Samantha) Brown is natuurlijk bij nagenoeg iedere muziekhebber wel bekend. In 1988 had zei een grote hit met haar debuutalbum en gelijknamige single Stop! Maar als je niet beter zou weten zou je haast denken dat dit een typisch voorbeeld van een ‘one-hit-wonder’ is. Na dit album werd er nagenoeg niets meer van haar vernomen.
Toch heeft ze niet echt stilgezeten. Na dit, overigens schitterende, debuutalbum heeft ze acht albums uitgebracht.

zondag 22 mei 2016

Emitt Rhodes

If I Knew Then (Rainbow Ends – 2016)

Eens in de 43 jaar een plaat uitbrengen is ook regelmaat. Tenminste, als de volgende in 2059 verschijnt…
Emitt Rhodes bracht enige tijd geleden zijn nieuwe album uit, zijn laatste album (Farewell To Paradise) werd in 1973 uitgebracht.
De reden hiervoor is een wurgcontract dat hem verplichtte om elke zes maanden een nieuw album af te leveren.

zondag 24 april 2016

Kami Thompson

Little Boy Blue (Love Lies – 2011)

Kamila (Kami) Thompson is een singer-/songwriter die tot op heden slechts een album heeft uitgebracht, maar wel veelvuldig te horen is bij ander artiesten. Thompson heeft o.a. met Bonny Prince Billy in Australië en New Zealand, Teddy Thompson & Sean Lennon verschillende podia
gedeeld en de Wainwright Family's Christmas show at Carnegie Hall.

zaterdag 23 april 2016

Black Sugar

Viajecito (Black Sugar – 1971)

Van bands zoals Tower of Power, Blood Sweat and Tears, Chicago en de Britse band If wordt ik altijd heel vrolijk. Lekker jaren zeventig sfeertje waarbij blazers een hoofdrol in spelen en veelal goede composities. Bij het luisteren van een album van de band Black Sugar viel mij op dat deze ook perfect in het rijtje van bovenstaande bands past,met het verschil dat Black Sugar er ook nog een flinke dosis Latin Funk in verwerkt. Hierdoor klinkt het of en toe zelfs een beetje Santana-achtig.

zondag 17 april 2016

Piccadilly Line

Emily Small (The Huge World of Emily Small – 1968)

Een tijd geleden kreeg ik via Spotify een nummer te horen van het album “The Huge World of Emily Small” van de band Picadilly Line. Op basis van wat ik bij Spotify luister zou ik dit dus ook mooi vinden. Mijn eerste indruk was dat ik het nogal Beatlesque vond lijken, maar dan met wat meer psychedelica à la vroege Pink Floyd erin verwerkt. Dat maakte het meteen voor mij een stuk aangenamer om naar te luisteren…

zaterdag 16 april 2016

Esther Phillips

Higher & Higher (Capricorn Princess – 1976)

Esther Phillips is een van die geweldige Amerikaanse blues/soul zangeressen die helaas veel te vroeg overleden is. Zoals zovelen in die die
tijd begon haar zangcarrière in de kerk. Haar zus moedigde haar in 1949 aan om deel te nemen aan een talentenjacht in de lokale bluesclub van
Johnny Otis. Na eerst getwijfeld te hebben nam ze hier toch deel aan... en won.

zondag 10 april 2016

Secret Oyster

Black Mist (Sea Son – 1974)

Enige tijd geleden heb ik een begin gemaakt om zo nu en dan eens wat te schrijven over wat onbekendere, soms ook vergeten, symfonische (en aanverwante stijlen) rockbands. Secret Oyster is daar weer een mooi voorbeeld van.
Secret Oyster was een Deens fusion band die was ontstaan uit de symfonische rockband Burning Red Ivanhoe, bluesrock band Hurdy Gurdy en Coronarias Dans in 1972.

zaterdag 9 april 2016

Esther Bertram

Alchemy of the Heart (Alchemy Of The Heart – 2007)

Enkele jaren geleden kocht ik eens een partijtje cd’s met daarin bekende, maar ook voor mij een aantal onbekende artiesten. Een van deze onbekende was de cd ‘Alchemy of the Heart’ van Esther Bertram. In eerste instantie vond ik deze cd best wel tegenvallen en heb ‘m een periode niet meer gedraaid. Maar, een aantal maanden geleden, kwam ik deze cd weer eens tegen en besloot ‘m toch maar weer eens op zetten.

zondag 3 april 2016

The Excitements

That's What You Got (Sometimes Too Much Ain’t Enough – 2013)

Juist wanneer je ervan overtuigd bent dat muziek uit de DapTones-stal lekker retro klinkt, kom je in aanraking met The Excitements… Of ze het kunstje hebben afgekeken van Sharon Jones and the Dap Kings, geen idee, maar dit klinkt zo ongelofelijk authentiek dat het haast niet te geloven is dat dit een redelijk kersverse band, notabene uit Barcelona, is.

zaterdag 2 april 2016

Chris Isaak

Fade Away (Chris Isaak – 1986)

Een van de eerste cd’s die ik kocht is het titelloze album van Chris Isaak uit 1986. Dankzij het nummer Blue Hotel is dit het meest succesvolle en daarmee ook het bekendste album van hem. Toen het album net uit kwam was het een van mijn meest gedraaide albums. Onlangs verscheen er weer een nieuw album, maar ondanks dat het wederom een verschrikkelijk goed album is, mist het de magie van het ‘Blue Hotel’ album.

maandag 28 maart 2016

The Clash

London Calling (Live at Shea Stadium – 2008)

Als ik een lijstje zou maken met mijn beste live-albums, zal er in deze top drie zeker het album “Live at Shea Stadium” van The Clash staan.
Op zich ben ik niet zo’n grote fan van The Clash, maar deze plaat klinkt zo ontzettend live, dat je je bij elke draaibeurt in het Shea Stadium in New York waant. De leden van deze  Britse punkrockband spelen als een stel jonge honden die voor het eerst voor een groot publiek spelen.

zaterdag 26 maart 2016

Bettye Lavette

It Don’t Come Easy (Interpretation: The Great British Rock Songbook – 2010)

Tien tegen een dat als ik je vraag vijf blueszangeressen te noemen die al een carrière van ruim 50 jaar achter de rug hebben, dat Bettye LaVette niet genoemd. Hoewel, tegenwoordig misschien wel. Haar populariteit is sinds haar alom geprezen album “I’ve Got My Own Hell To Raise” uit 2005 nog steeds aan het stijgen.
Maar de periode daarvoor was LaVette dus ook al actief, en niet zo’n beetje ook.

zondag 20 maart 2016

Out of Focus

Fly Bird Fly (Out of Focus – 1971)

Out of Focus is een van de belangrijkste groepen binnen de Duitse symfonische rock historie, ook wel Krautrock genoemd. De band werd rond 1969 opgericht in München en bestond ongeveer vijf jaar. De band was hevig beïnvloed door bands als Soft Machine en Caravan, beide pioniers van de ‘Canterbury Scene’. Hiermee onderscheidde Out of Focus zich ook van de meeste andere typische Krautrockbands.

zaterdag 19 maart 2016

Aziza Mustafa Zadeh


My Funny Valentine (Jazziza - 1997)

Aziza Mustafa Zadeh, die ook bekend staat als "The Princess of Jazz", is een zangeres/pianiste/componiste uit Azerbaijan, maar samen met haar moeder die haar manager is woonachtig in Mainz, Duitsland. Aziza speel jazz, met invloeden uit haar eigen cultuur, klassieke en avant-garde invloeden. Haar grote voorbeeld is de bekende jazzpianist Keith Jarrett, wat af en toe in haar pianospel terug te horen is.

dinsdag 15 maart 2016

Boubacar Taoré

Bembalisso (Mbalimaou – 2014)

Zo af en toe ga ik wel eens naar optredens van artiesten die ik absoluut niet ken. Soms valt het dan tegen, maar ook heb ik al een aantal artiesten ontdekt waar ik steeds vaak naar luister. Maar heel af en toe, en dit is me nog niet vaak overkomen, zit er een tussen die een ongelofelijke diepe indruk achterlaat.
Onlangs gebeurde dit dus bij een optreden van de Malinese gitarist Boubacar Traoré in Muziekcentrum Eindhoven.

zaterdag 12 maart 2016

The Red Devils

Going to the Church (King King - 1992)

Een van de optredens op het Pinkpop festival die me altijd zal bijblijven is die van de Red Devils in 1993. Razend populair waren ze, maar helaas na slechts één cd (King King) en één ep (Blackwater Roll) was het al weer afgelopen.
De Red Devils was een bluerockband uit Los Angeles die onstaan was uit de bekende roots/rockband The Blasters.

woensdag 9 maart 2016

Aimee Mann

Nothing is Good Enough (Bachelor No. 2 – 2000)

Aimee Mann is een Amerikaanse singer/songwriter die wat mij betreft veel te weinig aandacht krijgt. Keer op keer als ik een plaat opzet (en dan in het bijzonder "Bacherlor No. 2") verbaas ik me weer over de prachtige nummers die zij heeft geschreven.

Aimee Mann is vanaf de jaren tachtig actief in de muziek, in 1983 richtte zij samen met een schoolvriend een new-wave band op waarmee ze een drietal albums mee uitbracht.

zondag 6 maart 2016

East of Eden

Leaping Beauties for Rudy (Snafu - 1971)

East of Eden was een Britse jazz/fusion/progressive rockband die in 1971 een Top 10 hit scoorden met het nummer Jig-a-Jig. Dit nummer viel op door het gebruik van fluit en viool waardoor het een prettig folk/gypsy sfeertje kreeg. Het overige werk van East of Eden was echter een geheel andere stijl, veel meer rock/psychedelisch/jazz georiënteerd.

zaterdag 5 maart 2016

Cécile McLorin Salvant

Le front Cache Sur Tes Genoux (WomanChild – 2013)   

Cécile McLorin Salvant is een nog vrij jonge (geb. 1989) Amerikaanse zangeres die op 21 jarige leeftijd de eerste prijs in de Thelonious Monk
International Jazz Competition wist te bemachtigen. Hiermee wist ze meteen een plekje te bemachten in de reeks van legendarische jazz zangeressen.
Haar tweede album "WomanChild" verscheen in 2013.

woensdag 2 maart 2016

Player

Baby Come Back (Player – 1977)

Een van de nummers die je vaak op verzamelalbums tegenkomt is Baby Come Back van de Amerikaanse band Player. In 1978 stond dit nummer 5 weken in de Top40 en bereikte de 21e plaats. Niet echt een grote hit, maar wel een wereldwijde hit.
Player was een band uit Los Angeles, opgericht in begin jaren zeventig door de britse zanger/gitarist Peter Beckett.

zondag 28 februari 2016

Linda Perhacs

The Soul of All Natural Things (The Soul of All Natural Things - 2014)

Dat artiesten van 70 en ouder het muziek maken nog niet verleerd zijn bewees de Amerikaanse singer/songwriter Linda Perhacs in 2014 met de
release van haar tweede (!) album in 44 jaar.
Dit verhaal over Linda Perhacs begint eind jaren zestig, toen de 27-jarige mondhygiëniste tijdens haar werk aan patient Leonard Rosenman vertelde dat ze naast haar werk ook graag muziek maakte. Roseman, die een bekende componist was van filmmuziek

zondag 21 februari 2016

Young Gun Silver Fox

You Can Feel It (West End Coast – 2015)

Slechts een hoogst enkele keer komt het voor dat ik een pas net uitgekomen album hier bespreek. Wanneer ik dat wel doe moet de desbetreffende plaat iets met mij doen of op zijn minst opvallen. Dat laatste is het geval met het album “West End Coast” van de Britse band Young Gun Silver Fox.
Zo op het eerste gezicht wanneer je de titel leest valt op zijn minst op dat twee van de drie woorden de term West Coast vormen,

zaterdag 20 februari 2016

Margie Joseph

I Been Down (Margie Joseph – 1973)

Margie Joseph is een wat minder bekende Amerikaanse R&B/soul en gospelzangeres die een paar hitsuccessen heeft gehad met eigen versies van Paul McCartney's My Love, The Supremes' Stop! In the Name of Love, en een duet met Blue Magic, een Amerikaanse R&B/soulband uit Philadelphia.
Tijdens haar studieperiode in 1967 nam ze haar eerste demo’s op in de Muscle Shoals Sound Studios wat haar een contract opleverde bij het Okeh platenlabel.

zondag 14 februari 2016

Pretenders

Never do That (Packed! – 1990)
   
Er zijn een paar bands die ik al sinds hun allereerste hit in Nederland volg. Een daarvan is de Pretenders, de bekende Britse band met als stralend middelpunt de Amerikaanse zangeres, gitarist en songwriter Chrissie Hynde. Hun allereerste hit in Nederland was het overbekende
Brass in Pocket.
In de beginperiode was de band nog behoorlijk beïnvloed door de punk/rock scene van eind jaren zeventig/begin jaren tachtig, maar na verloop van tijd speelde de Pretenders hoofdzakelijk behoorlijk op de Top 40 gerichte pop/rocksongs zoals Don't Get me Wrong (1986) en Hymn to Her (1987),

zaterdag 13 februari 2016

Kaisa Vala

Shayan (International Shaman – 2012)

Zo af en toe duik ik in de albums die Spotify mij aanraadt op basis van wat ik in het verleden geluisterd heb. Soms kom je best wel interessante albums. De meeste Scandinavische artiesten heb ik ook op deze manier ontdekt.
Kaisa Vala is er daar ook weer een van. Haar album "International Shaman" uit 2012 heb ik zomaar eens een keer beluisterd. Waarom juist deze?

dinsdag 9 februari 2016

Spring

Grail (Spring -1971)

De laatste tijd ben ik me weer eens aan het verdiepen in wat obscure, onbekende bands binnen het prog-rock genre. Een paar landen hebben sinds de jaren zeventig daar een voorname rol in gespeeld.
Om maar een paar landen te noemen: Engeland, Italië en Duitsland zijn landen waar al jaren veel prog-rock bands vandaan komen.

zondag 7 februari 2016

Nicole Willis and the Soul Investigators

Light Years Ahead (Tortured Soul - 2013)

Bij het beluisteren van een plaat van Nicole Willis And The Soul Investigators kom je waarschijnlijk al heel snel tot de conclusie dat deze muziek absoluut uit de Verenigde Staten moet komen. Deze muziek is doorspekt met warme soulklanken uit het zuiden van de VS en swingende funky grooves die je onmiddellijk doet denken aan Curtis Mayfield’s “Superfly”. Pakkende gitaarlicks worden afgewisseld met het typerende hammondorgel, hier en daar strijkarrangementen waarmee ze dicht, heel erg dicht in de buurt komt van branchegenoot Sharon Jones and the Dab-Kings.