zaterdag 24 oktober 2015

The Aints

It's Still Nowhere (Ascension – 1991)

Wanneer je probeert op te zoeken wat de bandnaam “The Aints”kom je bedrogen uit, het betekent namelijk helemaal niets. De naam komt is ontstaan uit een versleten basdrum waar voorheen “The Saints” op stond. En die band kennen we wel.
In de jaren zeventig was de band The Saints een Australische punkband rondom Chris Bailey en Ed Kuepper. Kuepper verliet in 1978 de band, singer/songwriter Chris Bailey hield de band bij elkaar, maar de stijl veranderde van straigth forward punkrock naar veel commerciëlere pop/rock.

De bandnaam ‘The Aints’ doet vermoeden dat het hier gaat om een Saints tribute band., Dit klopt maar ten dele. Het reportoire van The Aints bevat (zeker in de beginperiode) een groot aantal Saints nummers uit de beginperiode, en Ed Kuepper was lid, en oprichter van deze band.
The Aints werd opgericht in 1991, Kuepper was toen al 13 jaar bezig geweest met diverse soloprojecten. Samen met bassist Kent Steedman en drummer Tim Reeves stond hij in het Harold Park Hotel op het podium toen de allereerste opname gemaakt werd. Deze opname werd later uitgebracht onder de naam S.L.S.Q. ("Slightly Limited Sound Quality"). De 8 nummers hierop waren nummers van The Saints, River Deep, Mountain High van Ike and Tina Turner en Del Shannon's Runaway.
In datzelfde jaar (1991) werd ook het studioalbum “Ascension” uitgebracht. Dit album werd mij door de plaatselijke platenboer aangeraden als zijnde een risicoloze aanschaf. Tenminste, je moest wel van een stevig potje gitaargeweld houden… Omdat ik daar niet vies van ben werd de cd na een korte luisterbeurt aangeschaft.

"Ascension" is een album waar enkel composities op staan die geschreven zijn door Ed Kuepper. Dus niet zoals op S.L.S.Q., dit waren op de twee covers na allen Kuepper/Bailey nummers. Op het album staan slechts zes nummers, maar wel lange nummers. Qua stijl zou je het kunnen vergelijken met het rauwere werk Neil Young, die kan af en toe ook van heerlijk lange nummers spelen, die dan een muur van geluid vormen. The Aints volgt min of meer hetzelfde principe. Het ruim zeven minuten durende nummer wat hier te horen is (It's Still Nowhere), is hier dan ook geen uitzondering op.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten