woensdag 30 december 2015

Tommy Emmanuel

Mr. Guitar (The Day Finger Pickers Took Over the World)

Tommy Emmanuel is een Australische jazz/folkgitarist die voornamelijk bekend is als ‘fingerpicking’ gitarist, en kan zich met gemak meten met bijvoorbeeld Harry Sacksioni, Pierre Bensusan en Michael Hedges.
Als 4-jarige jongen begon hij gitaar te spelen op een Maton MS500 die hij van zijn moeder kreeg. Al snel kwam hij in 1962 op 7-jarige leeftijd in aanraking met de muziek van zijn grote idool, Chat Atkins.

zaterdag 26 december 2015

Ellen Foley

If You Can't Be Good (About Time – 2013)

Platen die ik niet meer zo vaak heb ik op een aparte plaats op zolder gezet. Dat wil niet zeggen dat ze helemaal niet meer gedraaid worden, zo af en toe neem ik nog wel eens plaat mee naar beneden die dan vervolgens weer een hele poos in de huiskamer bivakkeert.
Een van de platen die ik een tijd geleden weer tegenkwam is het overbekende “Night Out” van Ellen Foley waar haar twee grote hits We Belong to the Night en What's a Matter Baby. Ik had dit album toch al zeker geen tien/vijftien jaar meer gedraaid. Wat ik wel vaker doe als ik een dergelijk album weer een draaibeurt ga geven,

dinsdag 22 december 2015

Thomas Dybdahl

Rise In Shame (Stray Dogs – 2003)

Thomas Dybdahl is een Noorse singer-songwriter die al weeer heel wat jaren aan de weg timmert. Dybdahl wordt vanwege zijn zeer hoge falsetstem vaak vergeleken met Jeff Buckley. Muzikaal gezien doet hij het op zijn albums iets rustiger aan dan Buckley.
In Nederland is hij helaas nog niet zo heel bekend, in Noorwegen wordt hij echter op handen gedragen en groeit zijn populariteit nog immer.
In de beginjaren van zijn carriere was hij  voornamelijk als solo artiest bezig en was hij weinig succesvol.

vrijdag 18 december 2015

Laura Mvula

Make me Lovely (Sing to the Moon – 2013)

De Britse zangeres Laura Mvula overdonderde de muziekwereld in 2013 met haar debuutalbum “Sing to the Moon”.
Mvula begon met zingen in 2005 bij Black Voices, de a cappella groep van haar tante. Vervolgens richtte ze de jazz/neo-soul groep Judyshouse op, waar ze naast alle zangpartijen ook het schrijven van de nummers op zich nam.
Twee demo’s werden opgestuurd naar verschillende personen in de muziekindustrie, een daarvan kwam via de bekende Britse componist Steve Brown terecht bij manager Kwame Kwaten.

zondag 13 december 2015

Astra

The Weirding (The Weirding – 2009)

Een aantal jaren geleden, toen ik nog in Eindhoven werkte, kwam ik bijna dagelijks bij de diverse platenzaken die er toen nog in het centrum zaten. Een daarvan verkocht voornamelijk tweedehands, maar ook nieuwe cd’s en lp’s. Toen ik weer eens een keer daar naar binnen liep werd er een cd opgezet van een band waar ik nog nooit van gehoord had. Maar wat wel vaker voorkwam als ik daar was, de muziek beviel me wel. Nou kwam ik daar wel vaker, ze kenden daar ondertussen mijn smaak wel.

Deze cd bleek de debuut cd van band Astra te zijn,

zaterdag 12 december 2015

Sass Jordan

Pissin’Down (Rats - 1994)
  
De eerste keer dat ik Sass Jordan kan ik me nog herinneren als de dag van gisteren. Ik zat bij een van m’n bandleden thuis wat muziek te luisteren. Ik had nog nooit van Sass Jordan gehoord, en zodoende werd de cd "Rats" opgezet. Hoe snel ik daarna deze cd (en zijn voorganger Racine) heb gekocht weet ik niet meer, maar langer dan een week heb ik er zeker niet mee gewacht.

Sass Jordan is een in Engeland geboren en in Canada woonachtige zangers. Jordan’s eerste plaatopnamen stammen uit 1988,

woensdag 9 december 2015

McKinley Black

All I Need (Beggars, Fools and Thieves – 2011)

Stockfish Records staat bekend om hun mooie audiofiele albums. Dit label is als geen ander gespecialiseerd in relatief minder bekende singer/songwriters en hoge kwaliteit opnames. De twee meest bekende artiesten op dit label zijn waarschijnlijk Allan Taylor en Sara K.

De Berlijnse McKinley Black is een artiest die wat minder bekend is. In 2011 bracht zij haar album Beggars, Fools and Thieves uit. Liefhebbers van de muziek van Tracy Chapman, Melissa Etheridge en 

zondag 6 december 2015

The Opposition

My Room is White (Intimacy – 1983)

The Opposition was een van de vele new-wave bands uit Engeland die in de jaren tachtig behoorlijk populair waren en konden meeliften op het succes van een aantal “grote jongens”. Ondanks een aantal tournees buiten Engeland zijn zij daar echter nooit echt bekend geworden, terwijl ze naar mijn mening muzikaal gezien veel meer te bieden hadden dan menig andere new-wave band.

Na een tweetal singles te hebben uitgebracht, werd in 1981 het zelf geproduceerde debuutalbum “Breaking the Silence” gereleased.

zaterdag 5 december 2015

Elina Duni

Baresha (Baresha – 2008)

Een aantal jaren geleden hoorde ik bij een bevriende audioliefhebber voor het eerst een cd van de Albanese zangeres Elina Duni. Ik heb toen meteen een kopie gemaakt en deze op mijn NAS gezet. Ik heb deze cd toen een aantal weken lang behoorlijk veel gedraaid, maar daarna niet meer.
Enige tijd geleden kwam daar weer verandering in. Tijdens een demo bij een audioclub werd deze muziek gedraaid door de demogever, en daarbij werd een mooi verhaal verteld over het concert wat zij onlangs in Nederland heeft gegeven.

woensdag 2 december 2015

The Visitor

ISIS (This Rain is Blood – 1987)

The Visitor was een rock/new-wave band uit Sneek. Midden jaren tachtig waren zij een regelmatig geziene band op de Nederlandse podia. The Visitor maakte deel uit van de stroming “Friese Bries”, een groep creatieve Friese bands die midden jaren tachtig actief waren.

De basis van de band wordt al in 1974 gelegd, toen zanger-gitarist Ernst Langhout de akoestische folkgroep Haggis vormde.

zondag 29 november 2015

Zita Gereben

One Night (Our Places - 2012)

Een aantal maanden geleden stuitte ik op een cd van de Hongaarse zangeres Zita Gereben. Ik had er zelf nog nooit van gehoord, maar de recensie sprak mij wel aan. Net zoals altijd zocht ik de cd op Spotify en tot mijn verbazing was deze daar te beluisteren. Spotify blijft mij wat dat betreft keer op keer verbazen, ongelofelijk hoe groot deze muziekbibliotheek is.
Bij het beluisteren van de cd had ik niet het idee naar een Oost Europeaanse artiest te luisteren. Vaak kun je dit toch op een of andere manier horen. Hier absoluut niet.

zaterdag 28 november 2015

The Gun Club

Eternally is Here (The Las Vegas Story – 1984)

Hoewel ik een groot liefhebber ben van mooi opgenomen platen, komen er ook regelmatig platen voorbij waarvan de geluidskwaliteit veel minder is, maar die op een of andere manier een enorme indruk achterlaten.
Een mooi voorbeeld daarvan is de uit Los Angeles afkomstige band The Gun Club.  De meeste albums van ze zijn vrij belabberd opgenomen en de combinatie van (Amerikaanse) punk-rock, rockabilly en country was niet echt een muzikaal hoogstandje, maar toch waren zij zeer succesvol.

woensdag 25 november 2015

ESKA

Shades of Blue (E.S.K.A. – 2015)

Soms kom je een album tegen dat je bij de allereerste luisterbeurt meteen raakt, en dat je vervolgens wekenlang nagenoeg iedere dag draait omdat het simpelweg zo geweldig goed is. Dit overkwam mij bij het album E.S.K.A. van de Londense zangeres ESKA.
Ik ontdekte E.S.K.A. bij een audioshow waar een nummer van dit album werd gedraaid. Zoals ik wel vaker doe, pakte zocht ik m.b.v. Soundcloud op welk nummer en welke artiest dit was.

zondag 22 november 2015

Nils Petter Molvær

Sleep With Echoes (Baboon Moon – 2011)

Ik heb het er vaker over gehad, muziek uit Scandinavië. De muziek uit met name Noorwegen en Zweden heeft altijd wel iets magisch om zich heen. Iets waardoor je onmiddellijk hoort dat het bijvoorbeeld niet uit Engeland of de Verenigde Staten komt. Laatst kwam ik het album Baboon Moon van de uit Noorwegen afkomstige trompetist Nils Petter Molvær tegen. Zonder te weten naar wie ik aan het luisteren was had ik al meteen het gevoel dat dit weer zo’n juweeltje uit Scandinavië moest zijn. En dat klopte dus.

zaterdag 21 november 2015

13th Floor Elevators

Rollercoaster (The Psychedelic Sounds of – 1966)

De allereerste band die psychedelische rock speelde was ongetwijfeld 13th Floor Elevators. Alle andere bands binnen dit genre zoals Grateful Dead, Jefferson Airplane, Velvet Underground, Quicksilver Messenger Service begonnen allen later. Over het algemeen wordt aangenomen dat The Doors de eerste waren, maar dit hadden ze enkel/vooral te danken aan hun immense populariteit. 13th Floor Elevators was de eerste band die het woord 'psychedelic’ zowel in de titel van hun debuutalbum als in de teksten gebruikte, 2 weken voordat Grateful Dead dat deed.

zondag 15 november 2015

Michael Hedges

Ragamuffin (Aerial Boundaries – 1984)

Dat ik Michael Hedges nog niet kende verbaast mij eerlijk gezegd wel een beetje. Pas na het onlangs lezen van een zeer positieve recensie in het Duitse LP Magazin ben ik op Spotify op zoek gegaan naar de muziek van deze helaas veel te vroeg overleden gitarist.

De recensie ging over de re-release van zijn meest bekende album “Aerial Boundaries”, zijn tweede album dat uitgebracht werd op het Windham Hill label. Hedges was een pionier op het gebied van een zeer percusieve “finger-style” gitaarmethode,

zaterdag 14 november 2015

Erik Truffaz Quartet

Blue Movie (El tiempo de la Revolución – 2012)

Erik Truffaz is een Franse jazz trompetist die sinds de release van zijn eerste abum in 1996 al experimenteert met verschillende muziekstijlen zoals hip hop, rock & roll en dance. In zijn muziek is ook duidelijk zijn grote held Miles Davis te horen. In de manier waarop Truffaz zijn trompet bespeelt zijn de invloeden van Davis goed terug te horen.
Truffaz’eerste album werd bij EMI uitgebracht, vanaf zijn tweede album wat op het befaamde Blue Note label werd uitgebracht kreeg Truffaz pas internationale aandacht.

zondag 8 november 2015

Faithless

Salva Mea (Reverence – 1996)

Dance is eigenlijk een genre wat mij totaal niet kan bekoren, maar er zijn enkele uitzonderingen. Faithless is er een van. Deze Britse dance-act heeft het gepresteerd ook niet-dance liefhebbers warm te laten lopen voor hun debuutalbum. Inclusief mijzelf, Reverence uit 1996 is een album wat ik regelmatig draai, met name in de auto.

De eerste hit van dit album was het nummer Salva Mea, gevolgt door Insomnia. Deze twee nummers zijn wereldwijd bekend geworden en alleen al van Salva Mea zijn meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht.

zaterdag 7 november 2015

Blackberry Smoke

Sanctified Woman (Leave a Scar: Live in North Carolina)

Een typisch Amerikaanse muziekstroming is Southern Rock, een muziekstijl die sterk verwant is met, en ontstaan is uit de blues-rock, country en rock & roll. Voor de hoogtijdagen van de Southern Rock moeten we terug naar de jaren zeventig en tachtig, naar bands als Lynyrd Skynyrd, Molly Hatchet, Blackfoot en de Marshall Tucker Band. The Black Crowes is ook een goed voorbeeld, maar dan eentje uit de jaren negentig en later.
The Allman Brothers Band wordt vaak genoemd als de grondlegger van deze muziekstijl.

dinsdag 3 november 2015

Portico Quartet

Knee-Deep In The North Sea (Knee-Deep In The North Sea - 2007)

Wanneer je de berichten op deze blog vaker leest, dan weet je waarschijnlijk dat Spotify een van de grootste bronnen voor mij v.w.b. het ontdekken van nieuwe muziek. Portico Quartet is daar geen uitzondering op. Omdat ik Hadouk Trio leuk vind, vond Spotify dat ik Portico Quartet ook leuk zou vinden. En omdat Hadouk een van mijn favoriete bands is, was ik wel benieuwd of er nog andere bands waren in dit genre (world-jazz…).

Portico Quartet is een band die uit Londen komt,

zondag 1 november 2015

Beth Gibbons

Sand River (Out of Season – 2002)

Bij het horen/lezen van de naam Beth Gibbons zal niet bij iedereen meteen een belletje gaan rinkelen. De band waar die zij samen met Geoff Barrow en Adrian Utley oprichtte, is veel bekender namelijk Portishead.

Samen met Portishead heeft ze sinds 1994 drie studioalbums, een live-album en een handvol singels uitgebracht. Daarnaast heeft ze ook nog samengewerkt met Talk Talk bassist Paul Webb om als gastmuzikant de zangpartijen te verzorgen bij zijn experimentele project .O.rang.

zondag 25 oktober 2015

BraAgas

La Comida (Yallah! – 2014)

BraAgas speelt wereldmuziek. Wereldmuziek is (volgens Wikipedia) “muziek die terug te leiden is tot een bepaalde bevolkingsgroep of land”. Persoonlijk vind ik dat een heel erg ruime en op verschillende manieren uit te leggen omschrijving. In het geval van BraAges is het echter de beste omschrijving voor deze band uit Praag die een mengeling van Spaanse, Joodse, Servische, Bulgaarse, Zweedse, Finse, Italiaanse en Roma muziek speelt.

zaterdag 24 oktober 2015

The Aints

It's Still Nowhere (Ascension – 1991)

Wanneer je probeert op te zoeken wat de bandnaam “The Aints”kom je bedrogen uit, het betekent namelijk helemaal niets. De naam komt is ontstaan uit een versleten basdrum waar voorheen “The Saints” op stond. En die band kennen we wel.
In de jaren zeventig was de band The Saints een Australische punkband rondom Chris Bailey en Ed Kuepper. Kuepper verliet in 1978 de band, singer/songwriter Chris Bailey hield de band bij elkaar, maar de stijl veranderde van straigth forward punkrock naar veel commerciëlere pop/rock.

woensdag 21 oktober 2015

Les Negresses Vertes

Zobi La Mouche (mlah – 1989)

In 1989 verscheen het debuutalbum van de Parijse band ‘Les Negresses Vertes’. De eerste single van dit album, Zobi La Mouche, was regelmatig op de radio te horen. Les Negresses Vertes klonk als een groep straatmuzikanten, alsof ze recht uit de tunnels van de Parijse Metro waren gekropen.
Met dit debuutalbum wisten de heren de harten van liefhebbers zigeunermuziek, pop, rai, folk en rock ’n roll (misschien nog het best te omschrijven als ‘Dubliners meets Mano Negra’) te veroveren. Met name tijdens live-optredens wisten ze de boel (bijna…) letterlijk op hun kop te zetten.

zondag 18 oktober 2015

Savoy Brown

I’m Crying (Raw Sienna - 1970)

Savoy Brown is een Britse Blues-rock band die al onafgebroken sinds 1965 bestaat. Hiermee is het een van de langst, nog bestaande bands die in het rijtje van o.a. de Rolling Stones, Bintangs en Golden Earring hoort. Savoy Brown heeft echter veel persoonswisselingen gehad, Golden Earring en de Rolling Stones niet. Bintangs dan weer wel (misschien nog wel meer dan Savoy Brown…).

In 1965 werd de band opgericht door gitarist Kim Simmonds en mondharmonicaspeler John O'Leary

zaterdag 17 oktober 2015

Jewel

Serve the Ego (This Way – 2001)

Wanneer je aan een gemiddelde muziekliefhebber vraagt of ze een nummer van de Amerikaanse zangeres Jewel op kunnen noemen, is de kans groot dat haar grote hit Foolish Games genoemd wordt en dat het daarna stil blijft.
Jewel is ons land lang niet zo populair als in de Verenigde Staten en heeft hier in Nederland maar weinig echte hits gescoord.
In de Verenigde Staten is ze ongelofelijk populair en heeft ze al menig hit gescoord. Het zal ‘m een beetje in het soort muziek zitten.

zondag 11 oktober 2015

Anthony Phillips

The Geese and the Ghost (The Geese and the Ghost – 1977)

Al bladerend door mijn platenverzameling kwam ik een tijd geleden uit bij een van de mooiste, maar relatief onbekende, progrock albums van de jaren ’70, "The Geese and the Ghost". Dit album is het debuutalbum van voormalig Genesis gitatarist Anthony Phillips.

Wanneer je het over voormalige Genesis leden hebt, denk je al snel aan Peter Gabriel, Steve Hackett of Mike Rutherford. Anthony Phillips wordt minder snel genoemd.

zaterdag 10 oktober 2015

TC Matic

Le Java (L'apache - 1982)

Degene die in de jaren tachtig regelmatig popconcerten en festivals bezochten zullen zich ongetwijfeld nog de Belgische band TC Matic kunnen herinneren.
TC Matic was ontstaan uit Tjens Couter, de band waar Arno Hintjens ook zanger van was. Toen het einde van de jaren zeventig in zicht kwam besloot Hintjens om een wat moderne sound te creeëren en richtte veranderde de bandnaam in TC Matic. Waarbij TC uiteraard een verwijzing was naar Tjens Couter en Matic de naam van een Joegoslavische schrijver.

zondag 4 oktober 2015

Dayna Kurtz

Reconsider Me (Secret Canon Vol. 2 – 2013)

Dayna Kurtz is een graag gezien singer-songwriter, zowel bij het publiek als bij collega muzikanten. Zo heeft getoerd met artiesten zoals Elvis Costello, Richard Thompson, Mavis Staples, B.B. King, Dr. John, Richie Havens, Rufus Wainwright, Keren Ann, en The Blind Boys of Alabama.
Kurtz is gezegend met een zeer veelzijdige stem die prima past bij folk, rock, jazz, country, chansons en blues. Naast de “normale” singer-songwritermuziek (waarmee ze overigens al diverse prijzen mee heeft gewonnen) neemt Kurtz ook graag oude klassiekers uit o.a. het ‘Great American Songbook’ op.

zaterdag 3 oktober 2015

Judas Priest

Sinner (Unleashed in the East - 1979)

Het zal ergens begin jaren tachtig geweest zijn dat ik geïnteresseerd raakte in diverse hardrock en heavy metal bands. Het begon met een singeltje van Kiss en een lp van Deep Purple.
Dit “ontwikkelde” zich verder tot het zeer trouw volgen van voornamelijk de Britse heavy metal bands die op dat moment erg populair waren. Dankzij Hanneke Kappen en haar radioprogramma leerde ik bands kennen als Iron Maiden (nog met Paul DiAnno), Saxon, Dio en Judas Priest.

woensdag 16 september 2015

Squeeze

Cool for Cats (Cool for Cats – 1979)

Een van de (top40-) bands die in Engeland waanzinniger populair was, en in Nederland nauwelijks bekend was in de jaren zeventig/tachtig was Squeeze. Ok, ze hebben in Nederland wel een hitje gehad in 1979, maar vergeleken met Engeland valt dat in het niet.

Squeeze werd al opgericht in 1974 en werd bekend ten tijde van de Britse new-wave periode, eind jaren zeventig. In die periode hebben ze ook tal van hits gehad zoals Cool for Cats, Up the Junction, Tempted, Labelled with Love,

zondag 13 september 2015

Kat Edmonson

Summertime (Take To The Sky – 2009)

Normaal gesproken heb ik het niet zo op “artiesten” die bekend zijn geworden door het winnen van een talentenjacht op tv. Persoonlijk vind ik dat degene die winnen, meestal niet gewonnen hebben vanwege hun muzikale kunsten, maar enkel omdat ze toevallig een leuk koppie hebben.

Een jaar of twee/drie geleden hoorde ik ergens, ik heb geen idee meer waar, bekende popsongs, maar dan in een jazzy jasje. Nouvelle Vague, de bekende Franse popgroep die new-wave klassiekers en bekende punknummers covert in een

woensdag 9 september 2015

Chicago

Devil’s Sweet (VII – 1974)

Chicago is een groep die ik altijd links hebben laten liggen. Waarom? Ik denk vanwege dat bekende zoetsappige nummer van het album "Chicago X". Een tijd geleden ben ik er dankzij een vriend achtergekomen dat dat niet helemaal terecht was.
Toen ik een keer op bezoek was stond er een plaat op die ik nog niet kende. De muziek beviel me wel. Het hikte tegen de jazz/fusion aan, was instrumentaal en klonk verdomd lekker. Later kwam ik er achter dat dit het album "Chicago VII" was. De dag erna heb ik het complete album zitten luisteren en heb m’n mening over Chicago toch enigszins bij moeten stellen.

zondag 6 september 2015

Sara Forslund

Water Became Wild (Water Became Wild -2015)

Wat is het toch met de films en de muziek uit Scandinavië? Het lijkt wel of ze daar een aantal jaren geleden een blik met kwaliteitsartiesten open hebben getrokken. Zijn we aan de ene film/artiest gewend, dan staat er meteen weer een ander klaar die weer net zo fantastisch is als zijn/haar voorganger.

Neem nou bijvoorbeeld het solodebuut van de Zweedse zangers Sara Forslund die een maand of twee/drie geleden uitgekomen is. Pakweg een jaar geleden had niemand nog van haar gehoord.

zaterdag 5 september 2015

Aaron Parks

Harvesting Dance (Invisible Cinema – 2008)
   
Bij een van de laatste updates van Spotify hebben we er de optie “Discover Weekly” erbij gekregen. In eerste instantie was ik er een beetje huiverig voor, iemand die gaat beslissen wat ik leuk moet vinden. Maar goed, toch maar eens een keer geprobeerd. Bij de eerste keer was het meteen goed raak, de eerste artiest die mij aangeraden werd was Aaron Parks.
Het nummer dat Spotify had aangeraden was Nemesis, een nummer beginnend met een repeterend stukje piano, met daar overheen een mooie rustige gitaarsolo zou zo weggelopen kunnen zijn uit de soundtrack van een film.

woensdag 2 september 2015

Stuart Hamm

Surely the Best (Kings of Sleep – 1989)

Stuart Hamm is een jazz/rock bassist die ik al volg sinds de release van zijn debuutalbumuit 1988. Hamm spreekt mij enorm aan vanwege zijn ietwat onortodoxe maniier van bassen, zijn veelzijdigheid en aparte manier van spelen heb ik nog nooit bij een andere bassist gehoord of gezien.
Tijdens zijn studie aan het Berklee College of Music in Boston ontmoette hij Steve Vai (die op dat moment bij Zappa speelde), en via hem ook Joe Satriani, goede vriend en gitaarleraar van Vai. Dit resulteerde in een aantal opnames en optredens met zowel Vai als Satriani.

zondag 30 augustus 2015

Moving Gelatine Plates

Enigme (Removing – 2006)

Een aantal berichten terug had ik het over Franse progrock bands. Eentje die dan absoluut niet mag ontbreken is Moving Gelatine Plates. Ondanks haar Franse afkomst, wordt ze echter vaak ondergebracht bij de zogenaamde ‘Canterbury scene’ en wordt ze vergeleken met The Soft machine. Nou ken ik de muziek van beide bands, en vind dat deze vergelijking niet geheel de lading dekt. MGP is (althans, op de laatste twee albums) veel meer progrock dan Soft Machine. Beide zijn wel duidelijk beïnvloed door jazz. Een vergelijking met Caravan en GONG zou wat mij betreft niet mogen ontbreken.

zondag 23 augustus 2015

The Pilgrims

Can’t Resist (Hurrah – 1995)

The Pilgrims was een Nederlandse rockband die in de jaren negentig veelvuldig op de Nederlandse poppodia en festivals was te vinden.
De band werd rond 1988 opgericht toen zanger Reniet Vrieze samen met zijn toenmalige band Garfield de aandacht trok van voormalig Powerplay- en Vitesse bassist Peter van Straten. De oprichting van The Pilgrims is hiermee een feit, maar slechts voor korte duur. Van Straten wordt al snel vervangen door Jasper Teule.

zaterdag 22 augustus 2015

Terry Lee Hale

Long Draw (The Long Draw – 2013)

Terry Lee Hale is een singer-/songwriter wiens roots in Texas liggen. Als muzikant is hij een laatbloeier, zijn debuutalbum stamt uit 1993. Hale was toen ‘al’ 40. Tot die tijd zwierf hij door de Verenigde Staten en verdiende hij jarenlang zijn geld als singer-songwriter, met zijn akoestische gitaar en cowboyhoed als enige vrienden.
Op het moment dat hij de high-school verlaat heeft hij al op 10 verschillende scholen gezetten in 10 verschillende plaatsen.

zondag 16 augustus 2015

Front 242

Masterhit (Official Version - 1987)

België is niet het land waar de meesten aan denken als het gaat om vernieuwende, experimentele muzikale projecten. En toch hebben onze zuiderburen al menigmaal een serieuze bijdrage aan geleverd. In het begin van de jaren tachtig ontstond er in België zelfs een stroming van electronische bands, beïnvloed door de electronische en industriële muziek van bijvoorbeeld Kraftwerk en D.A.F. De mannen van het Belgische Front 242 waren de pioniers van deze nieuwe stroming en werd ‘electronic body music’ genoemd.

zaterdag 15 augustus 2015

The Word

New Word Order (Soul Food – 2015)

The Word is een gospel/blues/jam band uit de Verenigde Staten bestaande uit bekende muzikanten: Robert Randolph (steelgitaar), John Medeski (toetsen), en de leden van de North Mississippi Allstars - Luther Dickinson (gitaar), Cody Dickinson (drums), en Chris Chew (basgitaar).
Meestal haak ik al af wanneer ik lees dat het gospelmuziek is, maar deze keer liep het iets anders. Ik had dit album al een tijdje in m’n lijstje “nog te luisteren”in Spotify staan.

woensdag 12 augustus 2015

Ange

Interieur Nuit (Culinaire Lingus – 2001)

Bij progressive rockbands uit de jaren zeventig denk je al snel aan de bekende bands afkomstig uit (voornamelijk) Groot Brittanië en de Verenigde Staten. Toch zijn er een aantal prog-rock bands afkomstig uit een aantal andere landen in Europa ook redelijk bekend gewordn, denk maar aan bijvoorbeeld Eloy uit Duitsland en Finch, Kayak en Earth & Fire uit ons eigen land. Iets mijnder voor de hand liggende namen zijn de bands uit Italië en Frankrijk. Met name een aantal prog-rock bands uit Frankrijk spreken mij bijzonder aan. Eerder heb ik al Clearlight besproken, deze keer is de band Ange aan de beurt.

zondag 9 augustus 2015

The Sound

Winning (In the Hothouse – 1986)

In de jaren tachtig was ik een trouwe bezoeker van Paaspop in Schijndel. Vele optredens zijn mij bij blijven hangen, maar er is er een die er echt uitspringt en dat is die van de Britse new-waveband The Sound. Adrian Borland die kwaad van het podium loopt en z’n gitaar wegsmijt… ik kan de beelden nog zo voor de geest halen.

The Sound was de band rondom Adrian Borland en bestond van 1979 t/m 1988. Het debuutalbum van de band verscheen in 1980 en werd zeer goed ontvangen.

zaterdag 8 augustus 2015

Kraan

Nam Nam (Andy Nogger - 1974)

Kraan is een Duitse jazz-rock band en een van de oudste nog steeds bestaande krautrockbands. De band werd in 1967 opgericht door Hellmut Hattler, Jan Wolbrandt, Jan Friede, and Johannes Pappert. Voordat ze in Kraan samen speelden hadden de afzonderlijke leden al ruime ervaring opgedaan in diverse plaatselijke (free-) jazz en rock bands. Als inspiratiebronnen worden o.a. Pharaoh Sanders en Frank Zappa genoemd.
In de eerste vijf jaar leefden de vier leden in een commune in het plaatsje Wintrup. In die periode heeft de band nagenoeg uitsluitend aan haar muziek gewerkt en enkele kunst en film projecten.

woensdag 5 augustus 2015

Propaganda

p:Machinery (A Secret Wish – 1985)

Eén van de belangrijkste producers van de jaren tachtig is ongetwijfeld Trevor Horn. Horn, bekend van The Buggles (Video Killed the Radio Star) en als oprichter van Art of Noise, was al sinds eind jaren zestig actief in de muziek en had al diverse producties sinds de jaren zeventig op zijn naam staan.
Vanaf 1981 ging alles in een sneltreinvaart en produceerde hij bands/artiesten als ABC, Frankie goes to Hollywood, Tina Turner, Lisa Stansfield, Band Aid en Propaganda. Ongeveer alles wat Horn produceerde werd gegarandeerd een succes. Propaganda was hier geen uitzondering op.

zondag 2 augustus 2015

It Bites

The Old Man and The Angel (Once Around the World – 1988)

Vleesch noch Visch geldt hier wel een beetje. Dit klinkt vrij negatief, maar zo is het niet bedoeld. Het nummer/album waar ik het deze keer over wil hebben is een van mijn favoriete jaren tachtig albums.
It Bites was te Prog-Rock voor een popband en te Pop om met de groten van de Progressive Rock scene mee te draaien. Maar ondanks dat hebben de heren van It Bites een aantal prima albums gemaakt waaronder “Once Around the World”, hun tweede album uit 1988.

zaterdag 1 augustus 2015

Mega City Four

Android Dreams (Soulscraper – 1996)

Terwijl in de Vereningde Staten de punk revival nog uitgevonden moest worden, was er in Engeland een band al met een opleving binnen de punk scene begonnen. Wanneer je het over de pioniers binnen de punk-pop hebt is het zeer waarschijnlijk dat je aan namen als The Offspring, Rancid en Green Day denkt, maar in 1987 werd in Engeland Mega City Four opgericht door gitarist/zanger Wiz, bassist/zanger Gerry Bryant, gitarist/zanger Danny Brown (broer van Wiz) en drummer Chris Jones. Mega City Four hadden als grote invloeden bands als the Undertones en de Buzzcocks.

zondag 26 juli 2015

Dan Hicks

I Scare Myself (Original Recordings – 1969)

Een paar berichten terug had ik het over het nummer I Scare Myself van Thomas Dolby. Wat niet veel muziekliefhebbers weten, is dat dit nummer een cover is van de Amerikaanse band Dan Hicks And His Hot Licks.

Dan Hicks, oorspronkelijk begonnen als drummer, studeerde in San Fransisco in de jaren ’60. Tijdens zijn studiejaren raakte hij meer geïnteresseerd in de gitaar en kwam zodoende in aanraking met de San Francisco folk music scene wat hem in de gelegenheid stelde om regelmatig op te treden bij plaatselijke horeca.

zaterdag 25 juli 2015

Ilene Barnes

Time (Time – 2003)

Wat hebben Hadouk trio, Eric Bibb en Ilene Barnes gemeen? Buiten dat ze gewoon goede muziek maken hebben ze alle drie een live album uitgebracht met de title “Liva à Fip”. En dit is ook meteen de reden waarom ik deze cd heb aangeschaft, ik ben namelijk een groot liefhebber van de live opnames (meestal jazz georiënteerd) die door dit Franse radiostation zijn opgenomen.

Ilene Barnes is een Amerikaanse singer-songwriter die in Nederland nauwelijks bekend is, maar in Frankrijk des te meer.

woensdag 22 juli 2015

Slowly Rolling Camera

Riga (Into the Shadow – 2014)

Vraag me niet waar ik deze band voor het eerst heb gehoord, ik zou het echt niet meer weten. Wat ik wel weet is dat ik na het luisteren van het titelloze debuutalbum van de Britse band Slowly Rolling Camera aangenaam verrast was door de unieke sound van deze band.
Slowly Rolling Camera laat zich het beste omschrijven als ‘Portishead meets John Coltrane’, triphop meets jazz dus, een combinatie die een heerlijke relaxte sfeer opwekt.