zondag 26 januari 2014

Rosie Vela

Magic Smile (Zazu - 1986)

 Het album “Zazu” van Rosie Vela is vooral bekend geworden vanwege de link met Donald Fagan en Walter Becker. “Zazu” werd zes jaar na het uiteenvallen van Steely Dan uitgebracht en was na deze split-up weer het eerste “levensteken” van een samenwerking tussen beide heren.
Rosie Vela was rond 1975 een zeer succesvol fotomodel en stond een aantal maal op de cover van de American Vogue. Voor Vela was het fotomodellenleven echter meer een goede bron van inkomsten dan dat ze er werkelijk plezier aan beleefde, waar ze veel meer in geïnteresseerd was, was acteren, maar nog veel meer muziek.
Van de inkomsten als fotomodel werd een home-studio gebouwd en er werd gestart met het schrijven en opnemen van nummers. In de loop van de tachtiger jaren kwam hier de nadruk op te liggen en Rosie Vela stopte haar carriëre als fotomodel.

zaterdag 25 januari 2014

Dhafer Youssef

Sweet Blasphemy (Birds requim - 2013)

Dhafer Youssef is een Tunesische componist, zanger en oud-speler.
De oud is een snaarinstrument dat rond de late middeleeuwen vooral in Islamitische landen grote populariteit genoot en een mooi geluid kan bereiken, mits je weet hoe om het instrument te beheersen.
Hij vermengt de traditionele Koranmuziek met westerse muziek die hij aanvankelijk op de radio in Tunesië hoorde. Zijn muziek is beïnvloed diverse andere genres, traditionele Arabische klanken, jazz, elektronische muziek en rock, maar ook Indiase en Noorse invloeden zijn in zijn muziek te ontdekken. Met zijn bijzondere muzikale stijl heeft Youssef de oud, een nieuwe plaats in de hedendaagse muziekscene gegeven. 
Al op vroege leeftijd raakte hij geïnteresseerd in jazz en luisterde er al naar tijdens zijn opleiding aan een koranschool. Later verliet hij verliet hij Tunesië om een jazz-carrière te ontwikkelen en woont sinds 1990 Europa, meestal in Parijs of Wenen.

woensdag 22 januari 2014

Klaatu

Calling Occupants of Interplanetary Craft (3:47 EST - 1977)

Klaatu was een Canadesche Progressive Rockband in de jaren zeventig. De naam verwijst naar een karakter uit de film “The Day the Earth Stood Still”.
Alleen in hun thuisland heeft de band diverse  hits weten te scoren.
Klaatu is niet alleen bekend geworden vanwege hun platen, maar ook vanwege geruchten dat ze de Beatles waren onder een pseudonym. Deze geruchten kwamen overigens niet van Klaatu zelf, zij hebben dit altijd stellig ontkend.

Het eerste album, 3:47 EST werd in de US uitgebracht in 1976. Dit album had, volgens critici, een ‘Beatlesque sound’. Dit, tezamen met het ontbreken van enige bandinformatie op de hoes, versterkte alleen maar de geruchten.

maandag 20 januari 2014

Hooverphonic

2 Wicky (A New Stereophonic Sound Spectacular - 1996)

 Hooverphonic is een van de weinige Belgische ambient-pop/rockgroep die wereldbekend is. De eerste cd “A New Stereophonic Sound Spectacular” uit 1996 verscheen aanvankelijk onder de bandnaam Hoover, maar deze naam werd veranderd in Hooverphonic na een auteursrechtenkwestie.

De groep behoort tot de weinige muzikale acts die zowel in Vlaanderen als Wallonië erg populair is, en bestaat uit bassist en programmeur Alex Callier en gitarist Raymond Geerts. Een vaste zangeres heeft de band niet, de huidige zangeres Noémie Wolfs is ondertussen de vijfde. Geike Arnaert, de vierde zangeres, verliet de band na tien jaar in oktober 2008 om een eigen muzikale koers te varen. 

zondag 19 januari 2014

Claudia Bettinaglio

Clap Hands (Saving All My Love - 2001)

Claudia Bettinaglio is een Zwitserse zangeres, geboren in Luzern en woonachtig in Basel. Van deze artieste is op internet nauwelijks informatie te vinden, zelfs niet op haar eigen website.
Cd’s van haar zij niet makkelijk te vinden, af en toe duikt er een op bij Amazon of eBay.
In 2001 bracht ze haar debuutalbum, geproduceerd in Nashville, "Saving All My Love; A Tribute To Tom Waits” uit. Geheel op haar eigen manier vertolkt zij hier haar interpretaties van Tom Waits nummers met haar krachtige, donkere bluesstem zonder het origineel onrecht aan te doen.
In 2003 werd haar tweede cd "Sometimes..." uitgebracht. Muzikaal ligt het enigszins in het verlengde van haar vorige cd (blues, rock, jazz meets pop…), het grote verschil is dat er enkel eigen nummers op staan. Het resultaat van deze samenwerking is een heerlijke blues-roots cd met knappe composities.

zaterdag 18 januari 2014

Armand Amar

La Génèse (La Terre Vue du Ciel - 2004)

Armand Amar is een Israëlische componist, woonachtig in Parijs.
Zijn werken zijn vaak gericht op oosterse muziek en is hij auteur van meerdere balletten en soundtracks.
Amar raakte al op zeer vroege leeftijd geïnteresseerd in muziek en ondernam een stringent programma van het zelf bestuderen van zowel Europese klassieke muziek als de traditionele stijlen van Afrikaanse en Midden-Oosterse muziek.
Gefascineerd door de link tussen muziek en fysieke prestaties zoals dans, zocht Amar een mogelijkheid om zijn interesses in de praktijk te brengen. Tijdens deze zoektocht kwam hij in aanraking met de Zuid -Afrikaanse choreograaf en antropoloog Peter Goss , die interesse en waardering toonde in Amar’s muzikale kunsten uit verschillende culturen..Amar 's composities voor Goss leidde tot diverse samenwerkingen met een aantal zeer gewaardeerde dansgroepen.

zondag 12 januari 2014

Renaud Garcia-Fons

Berimbass (Arcoluz - 2010)

De Frans/Catelaanse contrabassist Renaud Garcia-Fons laat zich inspireren door de (klassieke) muziek van de landen rond de Middellandse Zee, maar ook tot die van Zuid-Amerika, flamenco en jazz.

Renaud García-Fons heeft een klassieke achtergrond, en dat is goed hoorbaar.
 Als hij 5 jaar is, leert hij klassieke gitaar en piano spelen. Aan het conservatorium van Parijs studeert hij contrabas en neemt privélessen van François Rabbath bij wie hij leert over de Syrische elementen die Rabbath in zijn composities gebruikt. Op zijn 21ste wint Garcia-Fons een aantal prijzen en wordt hij gelouterd als Professor van de Contrabas door de Franse Minister van Cultuur.

Op een onnavolgbare wijze mengt García-Fons allerlei stijlen van jazz, flamenco & klassiek.
Technische beperkingen van zijn instrument beletten hem niet om de grenzen van de jazz, de traditionele en de hedendaagse muziek te exploreren, en te overschrijden. Hij besluit dan ook om op zijn contrabas een vijfde snaar aan te brengen waardoor het soms lijkt dat hij een gitaar, of een cello bespeeld.

zaterdag 11 januari 2014

Amparo Sánchez

La Cuenta Atras (Alma de Cantaora - 2012)

Eind 2012 verscheen de tweede soloplaat van zangeres Amparo Sánchez, die eerder bekend werd met haar groep Amparanoia waarmee ze razend populair was in Europa en de USA.
Ze werd de vrouwelijke tegenhanger van Manu Chao genoemd en haar muziek behoorde tot de feestelijke Mestizo scene ( Zie: deel 1 & deel 2) uit Barcelona.

In 2010 verscheen met 'Tucson-Habana' de eerste soloplaat van Amparo Sánchez, een cd die tot stand kwam met de hulp van Calexico.
Met de opvolger 'Alma de Cantaora' gaat ze verder op het ingeslagen pad, melancholische en teksten vol hoop en strijdlust.

zondag 5 januari 2014

J Shogren

A Long Line (God Bless These Crooked Little Songs - 2012)

In de afgelopen vijf jaar zijn er een viertal platen van J Shogren uitgekomen. Daarbij was “Bird Bones & Muscle” uit 2010 de voorlaatste, die voorafgegaan werd door “American Holly” uit 2009 en “Jahamericana” uit 2007.

Jay ‘J’ Shogren, Amerikaanse professor ‘Toegepaste Filosofie’ woont in Centennial, Wyoming maar spendeerde in de voorbije jaren veel van zijn tijd in Stockholm waar hij onder meer als adviseur voor milieuzaken voor de Zweedse koning Carl Gustav werkt.

zaterdag 4 januari 2014

Kaki King

Streetlight in the Egg (Glow - 2012)

Deze Amerikaanse multi-instrumentaliste is al door velen omschreven als de beste gitarist(e) ter wereld. In 2006 werd ze dan ook door het toonaangevende muziekblad Rolling Stone als eerste vrouw uitgroepen tot ‘Guitar God’
In 2007 werkte ze samen met David Grohl en leverde een bijdrage aan een nummer van The Foo Fighters. Ook is ze naast  Eddie Vedder en Michael Brook te horen op de soundtrack van de intrigerende film ‘Into The Wild’.
Ooit begonnen met instrumentale (solo-) albums, maar later werden er ook albums uitgebracht waarop een complete band te horen is.

vrijdag 3 januari 2014

Florence Rawlings

Wouldn't Treat a Dog (A Fool in Love - 2009)

Florence Rawlings is een Londense zangeres die onder de noemer “One hit wonder” valt (eendagsvlieg). Helaas, want Rawlings is gezegend met een ongelofelijk goede stem.
Al op 13 jarige leeftijd ging zij op auditie bij Mike Batt, waar op dat moment nog andere zangeressen auditie deden. Twee daarvan maakten een enorme indruk op hem, maar slechts eentje zou een contract krijgen. De keuze viel helaas niet op Florence en het contract ging naar de andere zangeres, Katie Melua.
Op 20-jarige leeftijd brengt Rawlings in 2009 haar debuutalbum "A Fool In Love" uit, nadat ze haar school eerst heeft afgemaakt. Op dit album staan naast een aantal door Batt geschreven nummers ook covers, allen in de soul en rhythm & blues hoek. Een vergelijking met Joss Stone is niet helemaal onterecht, maar de muziek van Rawlings is duidelijk minder gepolijst.