zaterdag 28 december 2013

Neil Young

Old Man (Live at the Cellar Door - 2013)

Even in een paar regels de carrière van Neil Young beschrijven is onmogelijk. Dit ga ik dan ook niet doen. Ik beperk me dan ook enkel tot het bespreken van de laatste release van hem.
Onlangs verscheen er weer een nieuw live album, “Live at the Cellar Door”. Een prachtige live registratie, gevonden in de archiven van Neil Young.
Net zoals bij “Live at Massey Hall” staan hier weer mooie uitvoeringen op van bekende nummers. In de tracklist staan geen echte verrassingen dus. Het gaat ook hier, net zoals bij “Massey Hall”, op de wijze waarop Young zijn nummers vertolkt, en niet te vergeten de meer dan sublieme geluidskwaliteit.
 Young begeleid zichzelf afwisseld op (akoestische) gitaar en piano. Meer begeleiding hebben zijn nummers ook niet nodig, sterker nog, dat verstoort alleen maar. Less is More…

vrijdag 27 december 2013

Zaz

Je Veux (Live Tour Sans Tsu Tsou - 2011)

Zaz is de artiestennaam voor Isabelle Geffroy. In Nederland is ze nauwelijks bekend, in haar thuisland Frankrijk, maar ook Japan, Canada en de voormalige Oostbloklanden des te meer. Haar mix van Gypsy Jazz, Franse chansons, soul en akoestische pop werkt zeer aanstekelijk.
Op 5 jarige leeftijd ging Zaz al naar het conservatorium om daar muzieklessen te nemen samen met haar oudere zus. Ze studeerden daar o.a. zang, viool, piano en gitaar. Haar zangcarrière begon serieuze vormen aan te nemen vanaf 2001 toen ze in diverse blues en jazz bands speelde.

woensdag 25 december 2013

Youn Sun Nah

Hurt (Lento - 2013)

Youn Sun Nah is een Zuid Koreaanse jazz zangeres. Van huis uit kreeg ze dank zij haar ouders een behoorlijke muzikale, maar vooral klassieke bagage mee.
Toen Youn Sun Nah 27 was, is ze Jazz en Chanson gaan studeren in Parijs. Ondanks dat ze van huis uit behoorlijk beïnvloed was door klassieke muziek, was het helaas te laat voor haar om klassieke muziek te gaan studeren.
In 2008, sloot zij een contract af bij het beroemde Duitse ACT jazz label. Volgen critici is haar album "Same Girl" uit 2010 tot nu toe haar beste album. Heel kenmerkend is de diversiteit aan muziekstijlen die ze op haar cd’s heft staan zonder dat het een allegaartje dreigt te worden. Zo staat er op Same Girl naast diverse jazz songs, ook (koreaanse) folk en een cover van Metallica (!) op.

zondag 22 december 2013

Stanley Clarke, Al Di Meola, Jean-Luc Ponty

Morocco (The Rite of Strings - 1995)

Als er een spreekwoord op deze cd van toepassing is, is het “Het geheel is meer dan de som van de delen”.

"The Rite of Strings" is een indrukwekkend, eenmalig samenwerkingsverband tussen Al Di Meola, Stanley Clarke en Jean-Luc Ponty, opgenomen na hun wereldtournee in 1995.
Di Meola en Clarke hadden al eerder samengewerkt in de legendarisch band Return to Forever, Jean-Luc Ponty is bekend van o.a. Zappa, Mahavishnu Orchestra en natuurlijk zijn eigen solocarriëre. Ieder hebben ze een paar nummers aangedragen die op deze cd als trio enkel met contrabas, akoestische gitaar en viool gespeeld worden.
Het trio kwam bij elkaar voor een optreden op het Franse jazz festival "Jazz in Marciac" in 2007.
Materiaal van het album werd uitgevoerd op tournee 2005, met Clarke en Ponty, maar met Bela Fleck op banjo in plaats van Di Meola op gitaar.

zaterdag 21 december 2013

Sarah Jarosz

Tell me True (Song Up in Her Head  - 2009)

22 Jaar jonge singer-songwriter/country muzikant afkomstig uit Texas.
Haar eerste cd, Song Up in Her Head, werd uitgebracht in 2009. Het van deze cd afkomstige nummer "Mansinneedof" was genomineerd voor een Grammy Award in de categorie “Best Country Instrumental Performance”.
Haar tweede album, Follow Me Down, werd uitgebracht in 2011. Dit album was opgenomen in Nashville. Op dit album spleen een aantal wereldberoemde gastmuzikanten mee, waaronder Bela Fleck en Viktor Krauss (broer van Alison Krauss).
Onlangs verscheen haar derde album.

zondag 15 december 2013

PSP (Phillips Saisse Palladino)

Mancala (PSP Live - 2009)

In 2009 richtte toetsenist Philippe Saisse, Simon Phillips samen met bassist Pino Palladino het instrumentale jazz / funk rocktrio PSP (Phillips Saisse Palladino) op, waarmee in de periode 2009-2010 door Europa werd getoerd.
De Britse drummer Simon Phillips speelde o.a. met musici als Jeff Beck, Mike Oldfield, Jon Anderson, Stanley Clarke, Hiromi, Toto en The Who.
Palladino speelde als (fretloze) bassist mee met muzikanten als David Gilmour, Peter Gabriel, Joan Armatrading, Phil Collins, Chaka Khan en Don Henley.
Philippe Saisse is een Franse Smooth Jazz en New Age toetsenist producer en arrangeur en debuteerde op Al Di Meola's Splendido Hotel. Hij heeft ook gewerkt in de alternatieve rock, jazz/fusion en rock wereld voor David Bowie, Chaka Khan, Al Jarreau, The Rolling Stones en vele anderen.
Saisse 's 2008 solo album, At World's Edge, werd genomineerd voor een Grammy Award voor Best Contemporary Jazz Album. Dankzij dit album, werd Saisse herenigd met twee oude vrienden: bassist Pino Palladino en drummer Simon Phillips.

zaterdag 14 december 2013

Holland Baroque Society

Overture in E minor (HBS meets Alexis Kossenko; Telemann Overture & Concerti - 2009)

Holland Baroque Society is, zoals de naam al doet vermoeden, een Nederlands ensemble van barokmusici.
Nadat de afzonderlijke muzikanten elkaar in diverse andere orkesten ontmoeten, word besloten een eigen ensemble op te richten, met als doel de barokmuziek op een innovatieve wijze te presenteren.
Naast concertzalen richt het HBS zich ook educatieprojecten, wat betekent dat zij scholen bezoeken zodat jongeren via “Kids Only-concerten” in aanraking komen met barokmuziek. Hierbij staat uiteraard de muziek centraal, met relaties naar tradities, kunst en literatuur.

Het ensemble bestaat uit een vaste kern van vier musici. Deze kern bepaalt de artistieke lijn en organiseren de projecten. Daarnaast spelen, afhankelijk van de bezetting/projecten, ook andere musici mee.
Het ensemble heeft geen vaste muzikaal leider wat voor een klassiek orkest vrij uitzonderlijk is. Volgens de leden houdt dat de oren scherp en maakt dat het samenspel intenser en rijker.

maandag 9 december 2013

Paul Eerhart

Same Time Tomorrow (Under a Full Moon - 2013)

Dat een mooi stukje smooth-jazz niet altijd uit de Verenigde Staten hoeft te komen, bewijst Paul Eerhart. 

Deze uit Breda afkomstige muziekleraar (http://www.cbmuziekschool.nl) heeft onlangs een cd uitgebracht die via iTunes en Sportify te beluisteren is met zeer aangenaam klinkende muziek, geheel in de stijl van de betere smooth-jazz bands zoals bv Fourplay.

zondag 8 december 2013

Pierre Bensusan


Silent Passenger (Encore - 2013)

Pierre Bensusan is een Frans - Algerijnse gitarist. Zijn familie kwam uit Spanje, Spaans Marokko en Frans Algerije.  Het genre van zijn (akoestische) gitaar muziek wordt vaak gekenmerkt als Celtic, Folk, Wereldmuziek, New Age, of Chamber jazz. De grote verscheidenheid aan muzikale stijlen en invloeden kenmerken dan ook zijn muziek.
De in 1957 geboren gitarist  verhuisde naar Parijs met zijn familie toen hij vier jaar oud was. Hij nam pianolessen toen hij zeven jaar oud en op de leeftijd van elf begon hij zichzelf gitaar te leren.
Hij tekende het contract voor zijn eerste album “Près de Paris” toen hij zeventien jaar was. Met dit album, wat een jaar later uitgebracht werd, won hij de “Grand Prix du Disque” op het Montreux Festival.
Kenmerkend voor Pierre Bensusan's akoestische gitaarwerk is het gebruik van de DADGAD tuning en effectpedalen zoals delays, distortions en volume pedalen. Bij zijn meest recente werk is deze elektronica grotendeels verdwenen.

zaterdag 7 december 2013

Alice in Chains

Would? (MTV Unplugged - 1996)

Amerikaanse grunge band uit Seattle, herkenbaar aan haar donkere en melancholische teksten en akoestische nummers. Het grootste succes is het album "Dirt" uit 1992. Na het verschijnen van de albums ging Alice in Chains niet op tournee, vermoedelijk vanwege problemen welke gerelateerd waren aan druggebruik.
In april 2002, overleed zanger Layne Staley aan een overdosis cocaïne en heroïne. Dit was een groot verlies, Staley bepaalde voor een aanzienlijk deel de donkere sfeer van de nummers. Alice in Chains werd nadien ook zo goed als opgeheven.
De groep is inmiddels weer samen, en heeft versterking gekregen van leadzanger William DuVall.

Op 10 april 1996 gaf de groep vier concerten voor MTV Unplugged als supportact voor KISS, die voor deze gelegenheid in de originele line-up optrad. Van beide bands zijn de opnames op cd uitgebracht.

woensdag 4 december 2013

Fiona

Talk to Me (Fiona – 1985)

Fiona is een Canadese (hard-) rock zangeres die in Nederland nooit echt bekend geworden is. In begin jaren tachtig kwam haar eerste album uit wat destijds regelmatig op de radio te horen was, bij het radioprogramma van Hanneke Kappen.
Het nummer Talk to Me is mij altijd bijgebleven en draaide ik regelmatig. Helaas is de cassette waarop ik dit nummer gesneuveld en heb ik dit nummer jarenlang niet meer kunnen draaien. Totdat ik de cd terugvond bij Spotify.

Fiona heeft ondertussen veel meer platen gemaakt en is nog steeds actief als zangeres.

Soft Parade

When Violets Meet (Puur – 1992)

Soft Parade was een Nederlandse alternatieve-rockband, geïnspireerd door The Doors en The Velver Underground. Financierden eerste demo(cassette) door mensen er van tevoren voor te laten betalen. D
ave Stewart kreeg cassette toen hij in 1991 Tilburg optrad, twee dagen later belde hij de band op of ze langs wilden komen in Amsterdam (waar hij op moest treden). Hij speelde de demo continue op een gettoblaster en wilde hun plaat PUUR produceren, waarna tours door onder andere Nederland, Engeland (met Shakespear’s Sister) en Duitsland (met The Godfathers) volgden.
Helaas nooit echt helemaal doorgebroken naar het grote publiek.

Younger Brother

All I Want (The Last Days of Gravity – 2007)

Younger Brother is een electronisch duo uit Engeland, ontstaan na een project waarbij beide heren aan samengewerkt hebben. De debuut cd "A Flock of Bleeps" werd uitgebracht in 2003, gevolgd door "The Last Days of Gravity" uit 2007. De eerste cd was een groot succes binnen de underground electronica-scene en is een ware cult-classic.

"A Flock of Bleeps" is een pure electronica plaat, de tweede laat een meer “organisch” geluid horen. De hoes van deze plaat werd ontworpen door de onlangs overleden Storm Thorgerson, bekent van de hoezen van o.a. Pink Floyd, Alan Parsons en Led Zeppelin.

Ana Alcaide

La Mujar de Térah  (Como la Luna y el Sol – 2007)

Ana Alcaide is een Spaanse muzikante, componist en muziekproducer , die onderzoek doet naar oude tradities en culturen.
Op zevenjarige leeftijd begon Alcaide met het bespelen van de viool . Ze studeerde aan het Conservatorium van Madrid en later aan de Universiteit van Lund (Zweden). Daarnaast heeft ze wetenschappelijke en muzikale opleidingen in verschillende landen (Spanje, Zweden en Mexico ) genoten en heeft een biologie diploma met een specialisatie in de plantkunde.
Met het ontvangen van een beurs in 2000, reist Alcaide naar Zweden om biologie te studeren, waar ze voor het eerst in aanraking kwam met de Nyckelharpa, een traditionele Zweedse instrument dat dateert uit de middeleeuwen.

dinsdag 3 december 2013

Andy Fleet

Who's Gonna be Sorry (Takin’ Aim – 2013)

Andy Fleet is een Britse singer/songwriter die muziek maakt in de stijl van Donald Fagan, Randy Newman en Rufus Wainwright. Mooie rustige nummers met zo af en toe een jazzy tintje.
Elk nummer is een verhaal op zich. En Andy Fleet heeft zeker wat te vertellen, zoals het aangrijpende verhaal over de nacht dat zijn zoontje voor zijn ogen overleed bij een tragisch auto-ongeval. Het laatste nummer Brave Little Soldier op zijn nieuwe cd “Takin’ aim” gaat hierover.

Deze tweede cd van Fleet is een aangenaam afwisselende en zeer persoonlijke luisterplaat geworden, waar de muziekdocent/liedjeschrijvers/pianist en verhalenverteller rock, blues, folk & jazz verfraait met koper, cello en elektrische gitaar.

Dota & die Stadtpiraten

Kein Morgen (Das große Leuchten – 2011)

Berlijnse Dorothea (Dota) Kehr is een singer-songwriter en leider van de band Die Stadtpiraten.
Dota & Die Stadtpiraten zijn buiten Duitsland nauwelijks bekend. Waarschijnlijk omdat de maatschappijkritische teksten in het Duits gezongen worden. Mede hierdoor heeft Dota het label “protestzangeres” gekregen. Niet geheel onterecht overigens.

Samen met Die Stadtpiraten heeft Dota al een aantal mooie albums uitgebracht, maar ook solo heeft ze al een aardige hoeveelheid cd’s op haar naam staan.

David Sylvian

Taking the Veil (Gone to Earth - 1983)

Deze voormalig zanger van de Britse new-wave band Japan brengt sinds 2003 regelmatig soloalbums uit. De muziek heeft zich ontwikkeld tot een stijl die nauwelijks meer popmuziek is, maar meer klassiek, avand-garde & minimal music.
Zijn laatste, en enige top 40 hit stamt alweer uit 1983. Dit was het nummer Forbidden Colours, themasong van de film Merry Christmas, Mr. Lawrence.

Bijna al zijn albums zijn prachtige meesterwerken, maar zijn tweede album "Gone to Earth" uit 1983 blijft voor mij toch wel de mooiste.

if

Your City is Falling (if 2 - 1970)

De progressive jazz-rockband band if (met kleine letters geschreven!) was begin jaren zeventig het Britse antwoord op (Amerikaanse) bands als  Blood, Sweat & Tears en Chicago. Gedurende hun relatieve korte bestaan (1970-1975) hebben ze acht studio albums uitgebracht. Kenmerkend voor if was het gebruik van twee saxofoons in plaats van trompet en trombone.

Ondanks dat de band op vele grote festivals zoals Newport, Reading en Fillmore East en in belangrijke zalen speelde zoals Whisky A Go-Go and The Marquee is het grote succes altijd uitgebleven.

Joni Mitchell

Man to Man (Wild Things run Fast - 1982)

Een van de invloedrijkste singer/songwriters van de laatste decennia.
Vanaf 1974 werden haar albums steeds experimenteler en beïnvloed door jazz en fusion dankzij de samenwerking met o.a. Jaco Pastorius, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Pat Metheny, en Charles Mingus.

In 1982 werd haar eerste album op het net opgerichte label Geffen Records uitgebracht. Dit album “Wild Things Run Fast” was minder jazz, maar meer pop georiënteerd.
Bassist Jaco Pastorius was ingewisseld voor bassist Larry Klein waarmee ze in 1982 trouwde.

zondag 1 december 2013

Daevid Allen

Dear Friends (Dreamin' a Dream - 1995)

Zanger/gitarist/componist/schrijver/dichter etc, etc. Oprichter van the Soft Machine, Gong, University of Errors en nog veel meer bands/projecten.
Het meest bekend is Allen natuurlijk als frontman van Gong waarmee hij tot op heden vele albums mee heeft uitgebracht, maar als soloartiest heeft hij niet stilgezeten.
Al ruim 25 jaar volg ik Gong en Daevid Allen en heb een behoorlijke verzameling opgebouwd met veel zeldzaam en obscure opnames, maar nog steeds word ik verrast door nieuwe, onbekende cd’s. De verzameling compleet maken lijkt ook een onmogelijke opgave.
Als er één artiest is die niet een hokje te plaatsen is, is het Daevid Allen. Jazz? Jazzrock? Avant Garde? New Age? Psychedelic? Singer/Songwriter? Alle stijlen zijn van toepassing.
Daevid Allen overleed op 77 jarige leeftijd op 13 maart 2015.